Pensioenen dekken de kosten niet: een Europees probleem
Slechts in vier EU-landen ontvangen gepensioneerden een pensioen dat hoog genoeg is om de dagelijkse kosten volledig te dekken. Voor de overgrote meerderheid van Europeanen blijft er elke maand een gat over tussen inkomsten en uitgaven.
Stijgende kosten van levensonderhoud maken het al jaren moeilijker om rond te komen, en een recente analyse bevestigt dat het gemiddelde overheidspensioen simpelweg niet opweegt tegen de typische uitgaven van iemand boven de 65.
Wat zegt het onderzoek precies?
Een analyse van DataPulse Research vergelijkt het gemiddelde brutopensioen met een schatting van de gemiddelde jaarlijkse uitgaven voor 65-plussers in Europa. De uitkomsten zijn opvallend.
Denemarken doet het relatief goed vergeleken met veel andere landen. Toch is er ook daar een tekort: het gemiddelde brutopensioen bedraagt 227.796 Deense kroon, terwijl de geschatte jaarlijkse uitgaven uitkomen op 245.721 kroon. Dat verschil — zo’n zeven procent — loopt op tot ruim 17.925 kroon per jaar.
In de praktijk betekent dit dat het pensioen bijna toereikend is voor het dagelijks leven, maar net niet alle kosten kan dekken.
Welke landen doen het wél goed?
Spanje behoort tot de kleine groep van vier landen waar het gemiddelde overheidspensioen de gebruikelijke ouderdomskosten wél volledig dekt. Het gemiddelde Spaanse brutopensioen bedraagt jaarlijks 19.844 euro, terwijl de geraamde uitgaven uitkomen op 19.349 euro. Dat is een overschot van ongeveer drie procent.
Drie andere landen bevinden zich in dezelfde gunstige positie:
- Roemenië heeft een overschot van 21 procent
- Tsjechië heeft een overschot van 18 procent
- Polen heeft een overschot van 4 procent
Het Europese gemiddelde is zorgwekkend
Het EU-gemiddelde laat een duidelijk patroon zien: een gemiddeld pensioen van 17.300 euro staat tegenover uitgaven van 21.700 euro. Dat is een structureel tekort dat in de praktijk vraagt om persoonlijke spaarbuffers, aanvullende pensioenregelingen of forse bezuinigingen in het dagelijks leven.
Duitsland en Frankrijk laten dit probleem goed zien. Beide landen hebben pensioenniveaus van ongeveer 19.000 euro, maar de geschatte jaarlijkse uitgaven liggen er respectievelijk rond de 29.000 euro en 26.000 euro. Dat is een fors gat dat moeilijk te overbruggen valt zonder extra inkomen of vermogen.
Wat betekent dit voor gepensioneerden?
De analyse maakt duidelijk dat een staatspensioeen in de meeste Europese landen onvoldoende is om de levensstandaard na pensionering op peil te houden. Aanvullende pensioenopbouw en persoonlijke spaarmiddelen worden daarmee geen luxe, maar een noodzaak.
Voor wie nu nog actief is op de arbeidsmarkt, onderstreept dit het belang van vroeg beginnen met aanvullend sparen voor later — hoe klein de bedragen in het begin ook zijn.
